آنــــــــدیشه اســــــــمانــــــــی

منظورش چی بود؟

armanjan — Mon, 03 Mar 2008 05:28:14 GMT

روزي از مترسکي پرسيدم : ''لابد از ايستادن در اين دشت خلوت , خسته شده اي؟''
گفت : ''لذت ِ ترساندن عميق و پايدار است , من از آن خسته نمي شوم''
درنگي کردم و گفتم :''آري چنين است ؛ چونکه من نيز چنين لذتي را چشيده ام''
و او گفت :'' تنها کسانيکه تنشان از کاه پر شده باشد اين لذت را ميشناسند''
و من ندانستم که منظور او ستايش از من بود يا تحقير؟
يک سال گذشت ودر اين مدت مترسک فيلسوف شد.
هنگاميکه باز از کنار او ميگذشتم دو کلاغ را ديدم که زير کلاهش لانه ميساخت

نظر خواهی

armanjan — Sun, 03 Feb 2008 20:47:10 GMT

خواهش می کنم در مورد فیلتر شکنی که گذاشتم نظر

بدین که ایا به دردتون خورد یا نه ببینین سایتهایی که

قفل کردن بهاش باز میشه یا نه؟ ممنون میشم اگه

امتحان کنین چون خودم ادرس فیلتر شده ندارم

گفتگوی کودکانه با خدا

armanjan — Sun, 06 Jan 2008 06:32:32 GMT

خدای عزيز!

به جای اينکه بگذاری مردم بميرند و مجبور باشی آدمای جديد بيافرينی، چرا کسانی را که هستند، حفظ نمی‌کنی؟

خدای عزيز!

شايد هابيل و قابيل اگر هر کدام يک اتاق جداگانه داشتند همديگر را نمی‌کشتند، در مورد من و برادرم که مؤثر بوده .

خدای عزيز!

اگر يکشنبه، مرا توی کليسا تماشا کنی، کفش‌های جديدم رو بهت نشون ميدم.

خدای عزيز!

در مدرسه به ما گفته‌اند که تو چکار می‌کنی، اگر تو بری تعطيلات، چه کسی کارهايت را انجام می‌دهد؟

خدای عزيز!

آيا تو واقعاً نامرئی هستی يا اين فقط يک کلک است؟

خدای عزيز!

آيا تو واقعاً می‌خواستی زرافه اينطوری باشه يا اينکه اين يک اتفاق بود؟

خدای عزيز!

چه کسی دور کشورها خط می‌کشد؟

خدای عزيز!

من به عروسی رفتم و آن‌ها توی کليسا همديگر را بوسيدند. اين از نظر تو اشکالی نداره؟

خدای عزيز!

بخاطر برادر کوچولويم از تو متشکرم، اما چيزی که من به خاطرش دعا کرده بودم، يک توله سگ بود.

خدای عزيز!

وقتی تمام تعطيلات باران باريد، پدرم خيلی عصبانی شد. او چيزهايی درباره‌ات گفت که از آدم‌ها انتظار نمی‌رود بگويند. به هر حال، اميدوارم به او صدمه‌ای نزنی.

خدای عزيز!

لطفاً برام يه اسب کوچولو بفرست. من فبلاً هيچ چيز از تو نخواسته بودم. می‌توانی درباره‌اش پرس و جو کنی.

خدای عزيز!

برادر من يک موش صحرايی است. تو بايد به اون دم هم می‌دادی‌ها! ها!

خدای عزيز!

من می‌خواهم وقتی بزرگ شدم، درست مثل بابام باشم. اما نه با اينهمه مو در تمام بدنش.

خدای عزيز!

فکر می‌کنم منگنه يکی از بهترين اختراعاتت باشد.

خدای عزيز!

من هميشه در فکر تو هستم حتی وقتی که دعا نمی‌کنم.

خدای عزيز!

از همۀ کسانی که برای تو کار می‌کنند، من نوح و داود را بيشتر دوست دارم.

خدای عزيز!

برادرم يه چيزايی دربارۀ به دنيا آمدن بچه‌ها گفت، اما اون‌ها درست به نظر نمی‌رسند. مگر نه؟

خدای عزيز!

ما خوانده‌ايم که توماس اديسون نور را اختراع کرد. اما توی کلاس‌های دينی يکشنبه‌ها به ما گفتند تو اين کار رو کردی. بنابراين شرط می‌بندم او فکر تو را دزديده.

خدای عزيز!

آدم‌های بد به نوح خنديدند « تو احمقی چون روی زمين خشک کشتی می‌سازي » اما اون زرنگ بود. چون تو رو فراموش نکرد. من هم اگر جای اون بودم همين کارو می‌کردم.

خدای عزيز!

لازم نيست نگران من باشی. من هميشه دو طرف خيابان را نگاه می‌کنم.

خدای عزيز!

فکر نمی‌کنم هيچ کس می‌توانست خدايی بهتر از تو باشد. می‌خوام اينو بدونی که اين حرفو بخاطر اينکه الان تو خدايی، نمی‌زنم.

خدای عزيز!

هيچ فکر نمی‌کردم نارنجی و بنفش به هم بيان. تا وقتی که غروب خورشيدی رو که روز سه‌شنبه ساخته بودی، ديدم، معرکه بود.

تبهکار

armanjan — Sun, 16 Dec 2007 12:44:33 GMT

جواني تنومند از فرط گرسنگي توان از کف داده بود و در کنار خيابان کز کرده،دستش به سوي رهگذران دراز بود و از آنها مدد مي جست و با آوايي غمگين ، ناکامي اش را در زندگي به گوش مي رساند و درآن حال ، از گرسنگي و تحقير رنج مي برد.شب که فرا رسيد ، کام و لبانش به خشکي گراييد ، اما دستش به سان شکمش همچنان خالي بود.از جاي برخاست و تکاني به خودش داد و از شهر بيرون رفت . در زير درختي نشست و زار زار گريست.سپس ديدگان تارش را به سوي آسمان بلند کرد و در آن حال که گرسنگي درونش را مي بلعيد گفت: خدايا، نزد مردي توانگر رفتم تا کاري جويم ، اما سبب ژنده پوشي ام از خود راند.
در مدرسه اي کوبيدم ،اما سودي نداشت .از روي نااميدي درخواست صدقه کردم،اما پرهيزگارانت مرا ديدند و گفتند:شايسته مبادا که او با چنين بنيه اي سستي کند و جوياي احسان باشد،بخشش او را روا نيست.
(اي خدا به خواست تو مادرم مرا زاد.و اينک ، بندگانت بي آنکه عمر به پايان برم ، مرا به سوي تو فرا مي خوانند. )
اندکي بعد ، رخسارش دگرگون گشت.از جاي برخواست و اينک برق ديدگانش گوياي عزمي راسخ بود.از شاخه درخت چوبدستي سنگين و ضخيم ساخت و آن را به سوي شهر نشانه گرفت و فرياد بر آورد :(من با تمام توان نداي استمداد سردادم اما پاسخي نشنيدم.اما اينک به زور بازوانم آن را به چنگ خواهم آورد ! من به نام عطوفت و عشق ، نان طلب کردم اما انسانيت ، صداي مرا نشنيد.اما اينک به نام زشتي و بدي آن را تصاحب خواهم کرد.
گذر زمان از جوان ، راهزن و قاتل و ويرانگر روح ساخت.آنهايي را که در برابرش بودند ، از پاي درآورد .ثروتي کلان روي هم انباشت و قدرت پيشگان را به خود مجذوب کرد . بدکاران او را مي ستودندو راهزنان به وي رشک مي ورزيدند و مردم از در بيم و هراس بودند.ثروت و مقام دروغينش ، سلطان را واداشت تا وي را به وليعهدي خويش در آن شهر بر گزيند.اين روزگار غمبار از سوي حاکمان بي خرد ادامه يافت.زان پس ، دزدان کارشان مشروع خوانده شد .حکومت، زور و ستم را حامي بود.سرکوب تهيدستان رواج يافت و مردم تيمار و تحسين شدند.بدينسان نخستين اثر خودخواهي آدمي ، از ناتوان ، تبهکار و از فرزندان صلح ، جاني مي پروراند.و بدينگونه طمع زود هنگام آدمي افزون و بر پيکر انسانيت ضربه اي هزار برابر فرود آورد

شاید خیلی هم بی ربط نباشد

armanjan — Sat, 01 Dec 2007 12:52:06 GMT

موش ازشكاف ديوار سرك كشيد تا ببيند اين همه سروصدا براي چيست . مرد مزرعه دار تازه از شهر رسيده بود و بسته اي با خود آورده بود و زنش با خوشحالي مشغول باز كردن بسته بود .
موش لب هايش را ليسيد و با خود گفت :« كاش يك غذاي حسابي باشد .»
اما همين كه بسته را باز كردند ، از ترس تمام بدنش به لرزه افتاد ؛ چون صاحب مزرعه يك تله موش خريده بود .
موش با سرعت به مزرعه برگشت تا اين خبر جديد را به همه ي حيوانات بدهد . او به هركسي كه مي رسيد ، مي گفت :« توي مزرعه يك تله موش آورده اند، صاحب مزرعه يك تله موش خريده است . . . »
مرغ با شنيدن اين خبر بال هايش را تكان داد و گفت : « آقاي موش ، برايت متأسفم . از اين به بعد خيلي بايد مواظب خودت باشي ، به هر حال من كاري به تله موش ندارم ، تله موش هم ربطي به من ندارد .»
ميش وقتي خبر تله موش را شنيد ، صداي بلند سرداد و گفت : «آقاي موش من فقط مي توانم دعايت كنم كه توي تله نيفتي ، چون خودت خوب مي داني كه تله موش به من ربطي ندارد. مطمئن باش كه دعاي من پشت و پناه تو خواهد بود .»
موش كه از حيوانات مزرعه انتظار همدردي داشت ، به سراغ گاو رفت . اما گاو هم با شنيدن خبر ، سري تكان داد و گفت : « من كه تا حالا نديده ام يك گاوي توي تله موش بيفتد.!» او اين را گفت و زير لب خنده اي كرد ودوباره مشغول چريد شد.
سرانجام ، موش نااميد از همه جا به سوراخ خودش برگشت و در اين فكر بود كه اگر روزي در تله موش بيفتد ، چه مي شود؟
در نيمه هاي همان شب ، صداي شديد به هم خوردن چيزي در خانه پيچيد . زن مزرعه دار بلافاصله بلند شد و به سوي انباري رفت تا موش را كه در تله افتاده بود ، ببيند .
او در تاريكي متوجه نشد كه آنچه در تله موش تقلا مي كرده ، موش نبود ، بلكه يك مار خطرناكي بود كه دمش در تله گير كرده بود . همين كه زن به تله موش نزديك شد ، مار پايش را نيش زد و صداي جيغ و فريادش به هوا بلند شد. صاحب مزرعه با شنيدن صداي جيغ از خواب پريد و به طرف صدا رفت ، وقتي زنش را در اين حال ديد او را فوراً به بيمارستان رساند. بعد از چند روز ، حال وي بهتر شد. اما روزي كه به خانه برگشت ، هنوز تب داشت . زن همسايه كه به عيادت بيمار آمده بود ، گفت :« براي تقويت بيمار و قطع شدن تب او هيچ غذايي مثل سوپ مرغ نيست .»
مرد مزرعه دار كه زنش را خيلي دوست داشت فوراً به سراغ مرغ رفت و ساعتي بعد بوي خوش سوپ مرغ در خانه پيچيد.
اما هرچه صبر كردند ، تب بيمار قطع نشد. بستگان او شب و روز به خانه آن ها رفت و آمد مي كردند تا جوياي سلامتي او شوند. براي همين مرد مزرعه دار مجبور شد ، ميش را هم قرباني كند تا باگوشت آن براي ميهمانان عزيزش غذا بپزد .
روزها مي گذشت و حال زن مزرعه دار هر روز بدتر مي شد . تا اين كه يك روز صبح ، در حالي كه از درد به خود مي پيچيد ، از دنيا رفت و خبر مردن او خيلي زود در روستا پيچيد. افراد زيادي در مراسم خاك سپاري او شركت كردند. بنابراين ، مرد مزرعه دار مجبور شد ، از گاوش هم بگذرد و غذاي مفصلي براي ميهمانان دور و نزديك تدارك ببيند .
حالا ، موش به تنهايي در مزرعه مي گرديد و به حيوانان زبان بسته اي فكر مي كرد كه كاري به كار تله موش نداشتند!
نتيجه ي اخلاقي : اگر شنيدي مشكلي براي كسي پيش آمده است و ربطي هم به تو ندارد ، كمي بيشتر فكر كن. شايد خيلي هم بي ربط نباشد

خدا زیباست و زیبایی را دوست دارد

armanjan — Sun, 21 Oct 2007 04:45:30 GMT

خداوند گفت : ديگر پيامبري نخواهم فرستاد، نه از آن گونه كه شما انتظار داريد... اما جهان هرگز بدون پيامبر نخواهد ماند ‍‍‍‍، و آن گاه پرنده اي را به رسالت مبعوث كرد. پرنده آوازي خواند كه در هر نغمه اش خدا بود. عده اي به او گرويدند و ايمان آوردند...
و خدا گفت اگر بدان يد،حتي با آواز پرنده اي مي توان رستگار شد .
خداوند رسولي از آسمان فرستاد. باران نام او بود . همين كه باران باريدن گرفت، آنان كه اشك را مي شناخت ند، رسالت او را دريافت ند، پس بي درنگ توبه كردند و روح شان را زير باران بي دريغ خدا شست ند .
خدا گفت : اگر بدان يد با رسول باران هم مي توان به پاكي رسيد.
خداوند پيغامبر باد را فرستاد، تا روزي بيم دهد و روزي بشارت... پس باد روزي توفان شد و روزي نسيم و آنان كه پيام او را فهميدند، روزي در خوف و روزي در رجا زيست ند .
خدا گفت : آن كه خبر باد را مي فهم د، قلبش در بيم و اميد مي لرزد ... و قلب مومن اين چنين است
خدا گلي را از خاك برانگيخت تا معاد را معنا كند . و گل چنان از رستاخيز گفت كزآن پس هر مومني كه گلي را ديد رستاخيز را به ياد آورد.
خدا گفت : اگر بفهم يد تنها با گلي قيامت خواهد شد .
خداوند يكي از هزار نام ش را به دريا گفت ... دريا بي درنگ قيام كرد و سپس چنان به سجده افتاد كه هيچ از هزار موج او باقي نماند.
خدا گفت : آن كه به پيغمبر آب ها اقتدا كند ، به بهشت خواه د رفت
و بياد دارم كه فرشته اي به من گفت : جهان آكنده از فرستاده و پيغمبر و مرسل است . اما هميشه كافري هست تا باران را انكار كند و با گل بجنگد ... تا پرنده را دروغگو بخواند و باد را مجنون و دريا را ساحر.
اما هم امروز ايمان بياور كه پيغمبر آب و رسول باران و فرستاده ي باد براي ايمان آوردن تو كافيست.....

چقدر کار میکنی یه کم استراحت کن با بچه هات بازی کن

armanjan — Tue, 02 Oct 2007 10:19:18 GMT

يک تاجر آمريکايي نزديک يک روستاي مکزيکي ايستاده بود. در همان موقع يک قايق کوچک ماهي گيري رد شد که داخلش چند تا ماهي بود.

از ماهي گير پرسيد: چقدر طول کشيد تا اين چند تا ماهي رو گرفتي؟

ماهي گير: مدت خيلي کم.

تاجر: پس چرا بيشتر صبر نکردي تا بيشتر ماهي گيرت بياد؟

ماهي گير: چون همين تعداد براي سير کردن خانواده ام کافي است.

تاجر: اما بقيه وقتت رو چيکار مي کني؟

ماهي گير: تا دير وقت مي خوابم. يه کم ماهي گيري ميکنم. با بچه ها بازي ميکنم بعد ميرم
توي دهکده و با دوستان شروع مي کنيم به گيتار زدن. خلاصه مشغوليم به اين نوع زندگي.

تاجر: من تو هاروارد درس خوندم و مي تونم کمکت کنم. تو بايد بيشتر ماهي گيري کني.
اون وقت مي توني با پولش قايق بزرگتري بخري و با در آمد اون چند تا قايق ديگر هم بعدا اضافه مي کني. اون وقت يک عالمه قايق براي ماهي گيري داري.

ماهي گير: خوب بعدش چي؟

تاجر: به جاي اينکه ماهي ها رو به واسطه بفروشي اونا رو مستقيما به مشتري ها ميدي و براي خودت کار و بار درست مي کني ، بعدش کارخونه راه مي اندازي و به توليداتش نظارت ميکني... اين دهکده کوچک رو هم ترک مي کني و مي روي مکزيکو سيتي
بعد از اون هم لوس آنجلس و از اونجا هم نيويورک... اونجاست که دست به کارهاي مهم تري مي زني...

ماهي گير: اين کار چقدر طول مي کشه؟

تاجر: پانزده تا بيست سال

ماهي گير: اما بعدش چي آقا؟

تاجر: بهترين قسمت همينه، در يک موقعيت مناسب که گير اومد ميري و سهام شرکت رو به قيمت خيلي بالا مي فروشي، اين کار ميليون ها دلار براي عايدي داره.

ماهي گير: ميليون ها دلار، خوب بعدش چي؟

تاجر: اون وقت باز نشسته مي شي، مي ري يه دهکده ساحلي کوچيک، جايي که مي توني تا دير وقت بخوابي، يه کم ماهي گيري کني، با بچه هات بازي کني، بري دهکده و تا دير وقت با دوستات گيتار بزني و خوش بگذروني.

بهترین دوستم کو؟(وجدان)

armanjan — Sun, 30 Sep 2007 08:05:18 GMT

روزي روزگاري در روستايي دور و سرسبز پسركي مشغول بازي در سبزه زار و دشت هاي زيبا بود. ناگهان از گلبرگهاي نارنجي گلها صدايي آمد.

پسرك به طرف صدا دويد ... گلبرگها به او گفتند: وقتشه عزيزم . پسرك مات و مبهوت گفت : وقت چيه؟ گلبرگها دستهاي سبزشان را بالا گرفتند دوستي هميشگي را به پسرك هديه دادند . از آن به بعد پسرك و آن دوست همواره با هم بودند و در لحظات دلپذير و سخت يار و همدم يكديگر شدند.

پسرك بزرگتر مي شد و تمام لحظات زندگي اش را با آن دوست مهربان و صميمي اش مي گذراند.

كم كم پسرك تبديل به يك مرد شد و به دام گرفتاري هاي زندگي افتاد در اين زمان فقط دوستش همدم و هم زبان او بود. تا اينكه بالاخره از مشكلات آسوده شد. زندگي خوبي دست و پا كرد و وضعيتش را بهبود بخشيد.

اما روزي خوشي به زير دلش زد و طغيان كرد.همه چيز را زير پا گذاشت تا اينكه دوستش فهميد و جلويش ايستاد ... هرچه پند داد نپذيرفت و هرچه هشدار داد قبول نكرد. مرد طغيان گر سعي كرد بهترين دوستش را كنار بزند اما نتوانست .... و آن گاه بود كه فاجعه رخ داد.

او بهترين دوستش را براي هميشه خاموش كرد ....... هيچ كس نفهميد كه كسي كشته شده است ... نه پليسي.... نه زنداني... و نه هيچ چيز ديگري.مقتول تنها به غريبي دردآوري براي هميشه پرواز كرد .... همه ي ما دوستي به مهرباني آن دوست داريم او كسي نيست جز وجدان ما

من چندتا عکس از زهرا گذاشتم راستی نمی دونم اخر عاقبت زهرا امیر ابراهیمی چی شد اگه شما میدونین به من بگین

او متعلق به اسمان است ما زمینی هستیم

armanjan — Tue, 25 Sep 2007 20:15:18 GMT

مردی تخم عقابی را پیدا کرد و آن را در لانه مرغی گذاشت. عقاب با بقیه جوجه ها از تخم بیرون آمد و با آنها بزرگ شد. در تمام زندگیش، او همان کارهایی را انجام داد که مرغها می کردند. برای پیدا کردن کرمها و حشرات، زمین را می کند و قدقد می کرد و گاهی هم با دست و پا زدن بسیار، کمی در هوا پرواز می کرد.
سالها گذشت و عقاب پیر شد. سلام اقا بابک من کد باکس شما رو گذاشتم و لینکم ررو هم ارسال کردم
ببنم چکار می کنید این هم تعریف کردی مخاطبام بیشتر می شه یا نه
روزی پرنده با عظمتی را بالای سرش بر فراز آسمان ابری دید. او با شکوه تمام، با یک حرکت ناچیز بالهای طلاییش، برخلاف جریان شدید باد پرواز می کرد.
عقاب پیر، بهت زده نگاهش کرد و پرسید:'' این کیست؟''
همسایه اش پاسخ داد:'' این عقاب است، سلطان پرندگان. او متعلق به آسمان است و ما زمینی هستیم.''
عقاب مثل مرغی زندگی کرد و مثل مرغ مرد. زیرا فکر می کرد مرغ است

عشق سنجی

armanjan — Sun, 16 Sep 2007 19:23:44 GMT

عشق سنجي